Summa Stagemarkt

Vandaag was ik op de stagemarkt van de opleiding Sociaal Cultureel Werk op het Summacollege. De markt werd georganiseerd door 3e jaars studenten en was bestemd voor de 1e jaars. Samen met onze stagiaires Levi en Talip bemande ik een halve kraam.

Met Levi en Talip op de stagemarkt

Naast het ‘scouten’ van nieuwe stagiaires was het ook een warm weerzien van (oud)collega’s en een van mijn oud stagiaires; Youssef.

Wanneer etnische profilering het nieuws haalt, denk ik altijd aan Youssef. Met hem heb ik twee keer meegemaakt dat hij staande werd gehouden zonder dat hier een aanleiding voor was. Een vriendelijke, serieuze, hardwerkende jongeman. Youssef vertelde me wat dit met hem deed en hoe dit hem krenkte en kwetste. Ik zag woede en verdriet om voorrang vechten. Youssef bleef overigens altijd uiterst beleefd en correct.

Youssef werkt nu als jongerenwerker en vertelde daar dat ik hem het vak geleerd heb (net zoals ik dat over Marc zeg). Ik nuanceerde dat (terecht) en zei dat ik hem weinig heb hoeven leren.

Youssef en Jimmy liepen samen stage zo’n vijf jaar geleden. Twee natuurtalenten en échte jongerenwerkers (veel studenten hebben moeite met de vrijheden (het gebrek aan structuur) en het straatwerk die bij het beroep horen). Ik ben dan ook niet verbaasd dat beiden een baan binnen het jongerenwerk hebben gevonden… wel een beetje trots.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Wij zijn bamboe

Ik ben gek op lezingen, mits ze aan 1 voorwaarde voldoen; de spreker moet gepassioneerd zijn over wat hij vertelt. Dat maakt dat ik aan iemands lippen kan hangen, zonder dat het onderwerp mij interesseert.

Leraren beletten mij in mijn studententijd om mijn roes uit te slapen tijdens een hoorcollege, dwdd colleges pakten mij films af en TedX bingewatching ontnam mij menig uur aan slaap.

Twee weken geleden gaf dr. Erik Jansen – van de Werkplaats Sociaal Domein Nijmegen van de HAN – aan ons, sociaal werkers in Venlo een lezing met de titel; Wij zijn bamboe.

Bamboe woekert en anders dan een boom is ie moeilijk te vernietigen. Waar je de ene ‘stok’ afhakt, groeit er elders een andere. Net als klimop overigens, maar “wij zijn klimop bekt niet zo lekker weg”. De bamboe is een metafoor voor ons, een metafoor voor gemeenschappen.

Erik (mag ik zeggen ;)) bekeek onze maatschappij met een ‘biologiebril’. Zo liet hij foto’s zien van een schimmel (geen paard), gelegd in het midden van de kaart van Spanje. Daar waar de grote steden liggen, werd er een kruimel voedsel gelegd. De schimmel bewoog zich naar al deze steden wat een warboel aan ‘lijntjes’ schimmel opleverde. Althans, op het eerste gezicht, na nog een keer kijken bleek het ’t wegennetwerk van Spanje te zijn! De wegen zijn blijkbaar niet aangelegd met het verstand, maar ontstaan door een biologische ‘drive’.

Moraal van het verhaal? Mensen en gemeenschappen laten zich niet uittekenen. Deze ontstaan en laten zich hooguit kaderen (om woekeren te voorkomen) door wetten, normen en waarden.

Bamboe vind ik trouwens een prachtige plant!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny