BWO The Movie

Zoals sommigen van jullie al gezien hadden, zijn wij bezig met het schieten van een documentaire. De aanleiding verschilt (zoals wel vaker) van de uiteindelijke opzet. De aanleiding was het project Jongeren Buiten Beeld. In de periode van januari-mei hebben 6 bewoners jongeren zonder werk, school en uitkering begeleid naar een werkcoach van de gemeente Venlo. Dit project genereerde de nodige aandacht in het werkveld, maar ook van gemeente en wethouders.

Iets wat wij logisch vinden, bleek niet door iedereen logisch gevonden te worden. Bewoners die andere (jonge) bewoners helpen. Het lijkt alsof iedereen het toejuicht dat we klusjes doen voor onze buren, dat we mantelzorg verlenen, dat we vrijwilligerswerk doen voor (demente) ouderen (open inloop, Zonnebloem etc.) en andere doelgroepen… Maar dat we de ‘zorg’ voor jongeren die met zichzelf worstelen overlaten aan professionals. 

Wíj geloven in een vitale gemeenschap, een inclusieve gemeenschap. De afgelopen decennia hebben we de samenleving als maatschappelijke organisaties en overheid gesegmenteerd. Opgedeeld in allerlei groepen; ouderen, gehandicapten, lvb-ers, probleemjongeren, autisten etc. etc. etc. Het gevaar hiervan is dat we hierdoor groepen buitensluiten. Dit terwijl, naar onze mening, al deze groepen – samen met de ‘weinigen’ die nog geen stempel hebben – sámen de gemeenschap vormen.

En in deze gemeenschap gebeuren prachtige dingen. Bewoners zetten zich op vele plekken in voor een betere, leukere en veiligere samenleving. Ook op het gebied van jongeren… Jongeren die in meer of mindere mate met zichzelf worstelen. Dit willen we in beeld brengen!

Marleen Hoftijzer (documentairemaakster) volgde deze week drie actieve bewoners, die zich – soms ondanks tegenslagen – belangeloos inzetten voor de gemeenschap. We zagen hen o.a. jeugdactiviteiten organiseren, werken in een tweedehandswinkel en eten uitdelen aan daklozen.

Samen met een werkcoach en onze oude procesbegeleider Bewonersondersteuning trachten we het belang van wat zij doen te duiden, het effect te beschrijven en onze rol als bewonersondersteuners uit te leggen.

Het zal even duren voordat de documentaire af is en we zijn nog zoekende naar hoe we de documentaire willen inzetten (buiten dat we het onze opdrachtgever aan willen bieden). We keep you posted!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny  

Oude liefde roest niet

Op de foto staat een artikel over de CT studio op mijn oude werkplek in Eindhoven. Walter en Valentino hebben deze – gefinancierd door de regiegroep waardecheques uit de wijk – gerealiseerd. Dit is nu ongeveer 5 jaar geleden… In deze vijf jaar is er veel veranderd. Inmiddels zijn beide mannen vader geworden, hebben er diverse projecten plaatsgevonden en is hun eerste ‘leerling’ een rijzende ster binnen de hip-hopscene.

Walter werkt momenteel fulltime, terwijl Valentino nog steeds zijn dromen binnen de muziekwereld najaagt. Hiervoor belde hij me een aantal maanden geleden. Hij had een plan bedacht en vroeg mij om ondersteuning om dit plan te realiseren. Hij mailde mij wat hij al op papier had en we spraken af in Venlo.

Valentino had een lesprogramma van twintig lessen á 2 uur tot in detail uitgeschreven. Aan mij de taak om het verhaal wat te structureren en hier en daar een spelfout eruit te halen. In ons gesprek bepaalden we een beetje de strategie om het plan werkelijkheid te laten worden.

Afgelopen dinsdag belde Valentino mij met de mededeling dat zijn plan is goedgekeurd door een fonds! Het enige dat hij nog moet doen is het werven van ‘leerlingen’ en dan is hij ‘professioneel muziekdocent’. Valentino bewijst dat de aanhouder in dit geval wint, ondanks tegenslagen en afwijzingen…

Een andere aanhouder is Talip. Ook Talip ken ik vanuit mijn vorige rol als jongerenwerker in Eindhoven. Talip was een (hyper)actieve bewoner😉. Samen met andere jongeren, Jerry en mij organiseerde hij o.a. een voetbaltoernooi i.s.m. de Cruijff-Foundation. Een succesvol voetbaltoernooi, qua aantal deelnemers en sfeer. De hele wijk stond die dag op of rondom het Cruijffcourt. De (inmiddels) mannen hebben het nog steeds over dat project en voor Talip was het de aanleiding om Sociaal Cultureel Werk te gaan studeren. Via niveau 1, 2 en 3 werkte hij zich omhoog tot niveau 4 en doet hij zijn stage bij Assist… een enorme eer!

Helaas ben ik geen sociale duizendpoot, want het liefst had ik met iedereen nog regelmatig contact. Echter, ik vind het super dat mannen als Talip en Valentino mij nog weten te vinden. Want uit het oog is bij mij niet uit het hart.

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Samenwerken aan een beter sociaal domein

Zoals u wellicht weet worstelt het Sociaal Domein met de transformatie, budgetten en met met zichzelf. Onlangs werd bekend dat er in dit domein in Venlo een tekort is van €12.000.000 (en niet – zoals eerder aangenomen werd – €4.000.000).

De schuld wordt, als de taart in het ‘verjaardagsspel’, zo snel mogelijk aan de ander doorgegeven. Van de gemeentesecretaris naar de wethouders naar het rijk en dan weer terug.

Is dit terecht? Wat mij betreft niet. Er zullen vast en zeker fouten gemaakt zijn, maar is het geen onmogelijke opgave om een syteem dat decennialang opgebouwd is binnen twee jaar af te breken en opnieuw te bouwen? En dat met significant minder geld?

Alles begint met een stevig fundament en een goede, overzichtelijke bouwtekening. Een stip op de horizon. Hoe moet het er uiteindelijk uit komen te zien? Wat is hiervoor nodig? En wie doet wat? Kortom; hoe leidt een betere inrichting van het systeem tot betere zorg?

Volgende week gaan wij – zorgaanbieders die (enkel) in het voorliggende veld opereren (om conflicterende belangen uit te sluiten) – sámen met de gemeente en een delegatie vanuit de adviesraad (bewoners) een ontwerp maken. Hoe richten we – los van alle mogelijke beren op de weg – het voorliggende veld in? Wat doen we ter preventie? Hoe zorgen we dat hulpvragen snel opgemerkt en opgepakt worden? Hoe voorkomen we wachtlijsten?

Hopelijk levert deze ontwerpsessie en alles dat erop volgt, beter welzijnswerk en betere zorg op… En als alles klopt en er kwaliteit geleverd wordt, dan is preventie zelfs goedkoper en kostenbesparend aan de achterkant.

Financiële tekorten in de zorg, in een rijk land als het onze, zijn bullsh*t, maar ze dwingen ons nu om te innoveren… en dat is goed.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

One Love

Net als jullie was ik geschokt toen ik hoorde van de aanslag in Manchester. Het doelwit vond ik – indien mogelijk – nog schokkender dan de aanslag zelf. Jonge mensen die een avond uitgingen naar een concert van een jonge zangeres.

De reactie van deze zangeres vond ik sterk en hartverwarmend. Ariana Grande toonde enorme betrokkenheid bij slachtoffers en nabestaanden en ze toonde persoonlijkheid door een groots concert op te zetten met vele andere wereldsterren. One love Manchester… Het enige antwoord op haat is tenslotte liefde. Een geluid dat jonge harten hopelijk dusdanig vult, dat er geen plaats meer is voor andere gevoelens.

Terroristische aanslagen lijken een onderdeel te zijn geworden van ons dagelijks leven. We leven – de een meer dan de ander – in een enorme angst voor een terroristische aanslag. Met carnaval worden er betonblokken geplaatst in hartje Venlo en vermissingen worden gelinkt met jihadistisch terrorisme. Echter, in Nederland hebben we nog geen aanslagen gehad zoals die in Berlijn, Brussel, Lyon, Parijs, Manchester en recentelijk Londen. Waarom niet?

Dit is een vraag die ik niet pretendeer te kunnen beantwoorden… Toch wil ik een poging doen en de link leggen tussen mijn (vorige) werk als jongerenwerker en bewonersondersteuner aan de hand van kernwoorden.

Kleinschaligheid

In Nederland zijn de steden en dus ook wijken van een andere orde dan de voorsteden van Parijs en de wijken in Londen. Ze zijn veel kleiner en de gemeenschappen in deze wijken zijn dus ook kleiner. Het is dus ‘gemakkelijker’ om signalen op te pikken en ‘moeilijker’ om in anonimiteit te radicaliseren.

De Wijkagent

De belangrijkste factor in een wijk, vind ik persoonlijk de wijkagent. Een goede wijkagent kent de bewoners bij voor- en achternaam, maakt een praatje en weet wat er speelt in zijn/haar wijk. Op crimineel vlak, maar ook op sociaal vlak. De belangrijkste eigenschap van een goede wijkagent is dat een bewoner een hekel kan hebben aan de politie, maar de wijkagent volledig kan vertrouwen.

Jongerenwerk

Afgelopen maandag werd in RTL-Latenight door Quirine Eijkman[1] de link gelegd tussen het jongerenwerk en het tegengaan van radicalisering en daarmee het voorkomen van terroristische aanslagen. Ze geeft daarnaast aan dat het herkennen van signalen die duiden op een extremistisch gedachtegoed niet eenvoudig is.

Ik ben van mening dat een buurtwerker en/of jongerenwerker een belangrijke rol kan spelen in een buurt, ook op het gebied van herkennen van signalen. Hoewel het enorm moeilijk is om signalen te duiden en te plaatsen begint herkennen volgens mij bij kennen. Het kennen van de buurt en haar bewoners. En het pro-actief benaderen van jongeren waar zorgen om zijn, vanuit een positieve insteek… Een uitgestoken hand en tegelijkertijd een ander geluid.

Het duiden van gedragingen blijft moeilijk en ‘tricky’, maar mogelijk helpt inzicht in de verschillende fasen van een radicaliseringsproces hierbij (het radicaliseringsproces geschiedt in meerdere fases, maar dit betekent niet álle fasen doorlopen moeten worden, soms blijft een idealist een idealist, zonder dat hij overgaat tot actie).

  1. Idealisme; ergens in geloven, idealen hebben.
  2. Activisme; idealen hebben en deze idealen actief – binnen de wet – willen verwezenlijken (denk aan demonstraties)
  3. Extremisme; compromisloos idealen hebben en deze desnoods met geweld willen verwezenlijken. Niet meer openstaan voor andere meningen en invalshoeken.
  4. Terrorisme; Het plegen of dreigen met geweld om je idealen te verwezenlijken. Doel is vaak ook om een samenleving te ontwrichten.

Bovenstaand radicaliseringsproces kan zich heel snel en buiten ieders zicht (op een zolderkamer) voltrekken. O.a. dit gegeven vraagt van ons – als maatschappij – om zowel online als offline aanwezig te zijn in de leefwereld en om op te merken en poolshoogte te nemen, wanneer we iemand een tijdlang niet zien. Het vraagt van ons om wat meer naar elkaar om te kijken… Niet alleen om terroristische aanslagen te voorkomen, maar ook omdat het onze maatschappij een stukje leuker maakt.

Preventie

Als jongerenwerker/ bewonersondersteuner is de preventieve rol het belangrijkste. Wat ik wil benadrukken is dat een radicaal gedachtegoed niet breed gedeeld wordt door jongeren en dat leden binnen een gemeenschap elkaar corrigeren. Echter, geopolitieke onderwerpen leven enorm onder de jeugd en ongelijke behandeling van landen, (geloofs)gemeenschappen en personen is een thema, waar (niet alleen) jongeren zich kwaad over maken… Zij moeten deze gevoelens kwijt en als volwassenen dienen we m.i. deze jongeren helpen om deze gevoelens te plaatsen, maar vooral te luisteren en te spiegelen. In een tijd waarin ouders weinig tijd hebben en veel leraren deze moeilijke gespreksonderwerpen niet actief aangaan en soms zelfs mijden[2], dienen anderen dit gat (deels) te vullen. Ben die andere… En ga als bewonersondersteuner/ jongerenwerker op zoek naar deze anderen! Mannen en vrouwen die moeilijke gespreksonderwerpen niet schuwen, maar aangaan… Mannen en vrouwen die moreel leiderschap uitstralen… Rolmodellen… Ondersteun hen hierin, motiveer en waardeer hen!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

[1] https://www.youtube.com/watch?v=JpqqWjSzNxs

[2] http://www.ad.nl/arnhem/over-homo-s-en-politiek-wordt-niet-gepraat-in-de-klas~ab78ef16/

De Actieleergroep

 

Afgelopen dinsdag hadden we met het team Bewonersondersteuning een studiedag in de Bekkerie in de Boekend. Een prachtige locatie met gedreven werknemers die de dag geweldig verzorgd hadden. Deze studiedag was georganiseerd door de ‘actieleergroep’ BWO.

De actieleergroep bestaat uit afgevaardigde BWO-ers vanuit elk team en elke organisatie (Jacky, Janou, Jamale, Ger, Lieke en ondergetekende) ondersteund door Erik en Peter van de HAN en had in beginsel als doel om een Venlose Methode (werkwijze) te ontwikkelen. Dit werd uiteindelijk het onderstaande manifest. Een manifest wat o.i. duidelijk weergeeft waar wij als bewonersondersteuners voor staan.

Manifest Bewonersondersteuning

  1. Bouwen = Loslaten in vertrouwen

Bewonersondersteuners ondersteunen bewoners en hun initiatieven met raad en daad, maar vooral door de bewoners in hun kracht te zetten en vertrouwen te geven. De bewonersondersteuner streeft naar zelfstandigheid. Niet te snel, want dan stort het in. Echter, ook niet te langzaam… Bewoners bepalen het tempo. Het eigenaarschap ligt bij de bewoner!

  1. Van droom naar plan naar actie

Bewonersondersteuners hebben een netwerk in de wijk of het dorp. Ze staan met beide voeten in de klei, maar zien tevens het grote geheel en weten hoe een bewonersinitiatief hierin past.

  1. Vele wegen, één bestemming

Bewonersondersteuners ondersteunen, faciliteren, motiveren, stimuleren, verleiden en dagen bewoners uit om een bijdrage te leveren op de weg naar een vitale gemeenschap.

  1. Bewonersondersteuners… Bruggenbouwers

Bewonersondersteuners zijn altijd op zoek naar nieuwe samenwerkingsverbanden. Zij slaan bruggen tussen bewoners onderling en het krachtenveld in de wijk of het dorp.

  1. Leefwereld en systeemwereld. Twee werelden, twee werkelijkheden

De bewonersondersteuner stimuleert eigenaarschap van bewoners binnen de regels en protocollen. Daar waar nodig wordt het systeem ter discussie gesteld in het belang van de van de wijk of het dorp. Zij acteren op verschillende, strategische niveaus.    

  1. Urgent door presentie

Bewonersondersteuners zijn zichtbaar aanwezig in een wijk of dorp. Bewoners weten hen te vinden voor advies, ondersteuning of een eenvoudig gesprek. In een bewonersondersteuner heeft de buurt een eerlijk, onafhankelijk, betrokken en deskundig professional.

Daarnaast heeft de actieleergroep de organisatie van de studiedagen voor haar rekening genomen.

De studiedag van afgelopen dinsdag had twee doelen; van elkaar leren en een basis leggen voor de gezamenlijke rapportage in oktober.

Van elkaar leren

Als bewonersondersteuners zijn we verdeeld over vier stadsdeelteams (Noord, Zuid, Oost en West). Hoewel we allemaal het belang van een teamoverstijgende samenwerking zien, ben ik te druk met de waan van de dag om collega’s uit andere teams regelmatig op te zoeken. Er was afgelopen dinsdag voldoende ruimte om bij te kletsen met collega’s. Sparren en ervaringen uitwisselen over het werk, sport, muziek en het ouderschap. In dergelijke gesprekken bouwen we aan relaties, krijgen we adviezen van elkaar en leren we de kwaliteiten van een ander kennen (waarop we in de toekomst wellicht een beroep kunnen doen).

De rapportage

In maart 2018 dienen de organisaties afzonderlijk aan onze opdrachtgever (gemeente Venlo) te rapporteren over de voortgang. In oktober dit jaar dienen we dit als drie organisaties gezamenlijk te doen.

Als actieleergroep hebben we deze handschoen opgepakt en zijn we gaan brainstormen over een vorm. Uiteindelijk kwamen we tot het idee om een ‘infographic’ te maken, waarin we duidelijk maken wat we doen en wat we bereiken.

Om tot een goede infographic te komen ging er wel een stap vooraf. We kozen er daarom voor om de studiedag in tweeën te splitsen. In de ochtend (met een heerlijk weertje op het terras van de Bekkerie) gingen we in drie groepjes uit elkaar en aan de slag met een SWOT-analyse[1] van de volgende thema’s; Samenwerking, Opdracht BWO/ Werkwijze en Toekomst BWO.

De SWOT-analyse was vooral een middel om écht met elkaar in gesprek te gaan en vormde daarnaast goede input voor de Infographic in het middag programma.

Na een heerlijke lunch gingen we met dezelfde groepjes uit elkaar om een infographic in elkaar te knutselen… Letterlijk. Wij – volwassen mensen van boven de 30 – kregen van Lieke gekleurd papier, een schaar en wat viltstiften en gingen aan de slag. Wonder boven wonder (mede dankzij Jamales tekentalent 😉) leek het eindresultaat ook nog op een infographic.

De komende weken gaan we de drie knutselwerkjes tot drie echte infographics omtoveren, wat de basis vormt voor de gezamenlijke rapportage. Dan is het, volgens ons, tijd om het stokje over te dragen. We hebben met veel plezier en passie een ‘aanzwengelende’ rol binnen het team gespeeld en zijn ook blij met hoe we er op dit moment voor staan. We hebben gelachen, maar ook flink gebotst met elkaar… maar zoals ik eerder al schreef; “zonder wrijving geen glans”. Als actieleergroep zijn we unaniem van mening dat het nu tijd is voor nieuwe energie, nieuwe inzichten en nieuw elan… Uiteraard met een zorgvuldige overdracht!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

[1] In kaart brengen wat de Sterkten (Strength), Zwakten (Weakness), Kansen (Opportunities) en Bedreigingen (Threats) zijn.