Het Kindpakket

In Venlo kunnen kinderen die in armoede opgroeien aanspraak maken op onderdelen van het zogenaamde Kindpakket. Het Kindpakket is een verzameling van diverse regelingen zoals; het Jeugdsportfonds, Stichting Leergeld en Stichting Sôkkertante (speelgoedbank). Met het Kindpakket wordt beoogd dat ieder kind mee kan doen.

Het mooie is dat het niet alleen vanuit de overheid komt, maar in nauwe samenwerking gebeurt met de Stichting Bindkracht, een ‘van onderop ontstane beweging’ vanuit burgers.

Het Kindpakket is iets moois, waar relatief veel kinderen gebruik van maken. In Venlo groeien ongeveer 3000 kinderen op in armoede. Dit is 15% (!) van de totale populatie kinderen t/m 18 jaar oud. Hoewel ik niet meer zo naïef ben als voorheen, doen deze cijfers me nog steeds pijn.

Als het gaat om duurzame/ structurele oplossingen op lange termijn is de politiek allereerst aan zet. Echter, betrek de kracht van een gemeenschap bij het zoeken, uitwerken en uitvoeren van de preventieve oplossingen. Met andere woorden; ‘het voorkomen (van armoede) is beter dan genezen’.

Vanuit dit oogpunt denk ik – in samenwerking met de gemeente, stichting Bindkracht en het onderwijs – mee over het thema Huiswerkbegeleiding, een manier om kinderen slimmer en sterker te maken en perspectief te bieden op een financieel stabiele toekomst. De grote vraag hierin is: Hoe kunnen we ervoor zorgen dat kinderen die extra ondersteuning nodig hebben, dit ook krijgen?

Dit begint met een inventarisatie van het bestaande aanbod en waar nodig het vullen van de gaten. Volgens mij moet er dan wel een kanteling gemaakt worden in onze manier van denken.

A: Ik weet dat het onderwijs heel veel waarde hecht aan methodisch werken binnen Huiswerkbegeleiding. Door hoogopgeleide docenten die voortborduren op – de manier waarop – de school lesgeeft. Echter, vrijwilligers werken vaak anders en haken zelfs af als het té schools wordt (lees: teveel voelt als ‘werken’ i.p.v. vrijwilligerswerk). Vaak ligt de kracht van vrijwilligers in andere kwaliteiten. Ik erken het belang van kwalitatief goede huiswerkbegeleiding, maar voorspel een zoektocht naar de juiste balans van vraag (vanuit het onderwijs) en aanbod (de beschikbare vrijwilligers).

B: De blinde vlek van de jeugdhulp en wellicht ook andere branches is dat we ons, als het gaat om armoedebestrijding, focussen op de ‘arme kinderen’… Dat we ons met ons aanbod op deze doelgroep richten, maar vooral de kinderen bereiken uit hoogopgeleide gezinnen met voldoende financiële armslag. Dit heeft te maken met schaamte, maar ook met andere zaken. Zo is een ouder in armoede met veel andere, urgentere zaken bezig. “Hoe kom ik deze week uit met mijn €50?” De rust (in het hoofd) ontbreekt dan vaak om met je kind op zoek te gaan naar huiswerkbegeleiding, sportverenigingen en hobby’s (nog zonder over de kosten te hebben nagedacht). Armoede zorgt voor een verminderd vermogen om te plannen op lange termijn en er is een direct verband tussen armoede en een verlaging van het IQ met soms wel 15 punten!

Ik ben van mening dat we ons moeten richten op een basisaanbod, waar alle kinderen – op basis van gelijkwaardigheid – laagdrempelig gebruik van kunnen en zullen maken. Door een goede samenwerking kan er extra ingezet worden om de kinderen die het ’t hardst nodig hebben te bereiken.

Het spannende en mooie van dit proces is dat er van alles uit deze samenwerking kan gaan ontstaan. Van kwalitatief goede huiswerkbegeleiding in ieder Huis van de Wijk tot een andere invulling van de bestaande regelingen tot misschien wel drie ‘huiswerkvrije middelbare scholen’[1]

Ik hoop ooit mee te mogen maken dat niemand nog in armoede opgroeit en het ‘plakken van pleisters’ daarmee niet meer nodig is. Tot die tijd zijn initiatieven als de stichting Bindkracht broodnodig!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

NB: Mocht u als lezer (en/of ouder) informatie over het kindpakket willen, neem dan contact met me op. Dit kan via een pb op Facebook of via de contactgegevens op onze website. Wij helpen u graag verder!

[1] http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2158037-huiswerkvrije-school-als-alternatief-voor-dure-huiswerkhulp.html

Onzichtbare Jongeren

Eind vorig jaar zijn wij door SMN (Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders) benaderd om een bijdrage te leveren aan het project; ‘Jongeren Buiten Beeld’. Dit project hebben zij op vraag van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid samen met het Inspraakorgaan Turken (IOT) opgezet.

Het project Jongeren Buiten Beeld richt zich op ‘onzichtbare jongeren’ en wil deze bij de overheid in beeld krijgen om ze vervolgens te begeleiden naar werk of school[1]. Maar wat zijn onzichtbare jongeren? Onzichtbare jongeren zitten niet op school, hebben geen werk en ontvangen geen uitkering. Zij zijn buiten beeld van de overheid en hulpverlening en worden daarom onzichtbare jongeren genoemd.

Het project heeft dus als doel om jongeren tot 27 jaar oud aan werk te helpen. Een mooi doel, maar de manier waarop SMN en IOT dit willen bereiken spreekt ons nog meer aan. Het is namelijk out-of-the-box denkend en uitgaand van de kracht van de gemeenschap.

In dit project worden ‘jongerenscouts’ (vrijwilligers) ingezet om onzichtbare jongeren te vinden, te begeleiden naar een – betrokken en bevlogen – jongerencoach vanuit de gemeente Venlo en waar nodig te coachen. Vanuit het netwerk dat wij (o.a. als bewonersondersteuners) hebben, hebben we vier scouts bereid gevonden om hieraan deel te nemen. Scouts die de onzichtbare jongeren kunnen vinden, omdat ze deze jongeren en hun omgeving in hun netwerk hebben… Scouts die iets willen betekenen voor een ander en de kwaliteiten hebben om deze ambitie waar te maken…

De eerste resultaten van deze vernieuwende aanpak zijn inmiddels zichtbaar. Er zijn in Venlo zes onzichtbare jongeren in contact gebracht met de jongerencoach. Op dit moment zijn zij bezig met solliciteren en zijn zij aan het onderzoeken welk beroep zij in de toekomst willen beoefenen. Eén van de jongeren heeft zich eergisteren op de open dag aangemeld voor een opleiding aan het Gilde, MBO niveau 2. Gemotiveerd en ondersteund door zijn scout/coach.

Waarom leveren wij als Assist een (belangeloze) bijdrage aan dit project en wat is deze bijdrage?

–        Practice what you preach! In ons werk vragen wij bewoners om belangeloos een rol van betekenis te spelen binnen hun buurt en binnen de gemeenschap. Wij vinden daarom dat we hetzelfde moeten doen als wij deze vraag krijgen.

–        Naast bewonersondersteuners zijn wij ook jeugdhulpverleners. Onze focus ligt momenteel op het project Bewonersondersteuning Venlo, maar middels het project; Jongeren Buiten Beeld kunnen we onze vaardigheden op het gebied van individuele begeleiding op peil houden en verder ontwikkelen

Onze bijdrage is op papier minimaal. De scouts dienden ‘ondergebracht’ te worden bij een organisatie om het project zo goed mogelijk te borgen en om het proces op hoofdlijnen te bewaken. Het laatste wat men wil is dat er naast onzichtbare jongeren, ook onzichtbare scouts zijn die hun ‘ding’ doen zonder dat iemand weet wat dat ding is 🙂 .

In de praktijk is onze rol echter groter. De onzichtbare jongeren zijn niet de gemakkelijkste jongeren om mee te werken. Het heeft een reden dat deze jongeren niet op school zitten en niet werken. De redenen kunnen per persoon verschillen, maar men kan stellen dat de jongeren – door negatieve ervaringen op school en/of op het werk – een laag zelfbeeld hebben en weinig vertrouwen in de overheid en instanties. Wij proberen daarom de scouts zo goed mogelijk te coachen en er wordt meer dan eens een beroep op ons gedaan als klankbord. Dit doen we overigens met veel plezier en liefde voor het hoogst haalbare doel; ‘Een inclusieve, vitale gemeenschap, waarin iedereen zijn of haar steentje bijdraagt en niemand vergeten wordt!’

Dank aan onze samenwerkingspartners; Linda Houtappels (Jongerencoach, gemeente Venlo) en Mohamed Akrouni (SMN) en uiteraard aan onze scouts!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

[1] https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2015/11/30/kabinet-onzichtbare-jongeren-naar-school-of-aan-het-werk

De Barbier

Een keer in de anderhalve maand ga ik naar de barbershop bij mij in de buurt. Ik kom hier graag, omdat de ‘barbier’ goed knipt, ik er leuke gesprekken voer en omdat er goede muziek wordt gedraaid (soul en rootsmuziek).

Gisteren was ik er weer en we kregen het over mijn werk als bewonersondersteuner. Ik vertelde over hoe wij in ons werk staan en de kracht van een gemeenschap willen benutten vóór de gemeenschap… Mensen die iets voor hun buren betekenen.

De reactie van de barbier was dat hij dit goed vond en ook wel iets zou kunnen betekenen voor oudere bewoners (“een kaartje leggen en een drankje schenken”). Als het om jeugd gaat had hij een andere mening. De barbier zou – naar eigen zeggen – niet met jeugd kunnen werken. Althans niet met de ‘probleemjeugd’. Ik bestreed dit en gaf aan dat ik juist bij mensen als hem kansen zie liggen.

Een jongere opleiden tot een echte vakman, daar geloven wij namelijk in. Ik vertelde dat ik voor me kon zien hoe een jongere kijkt en leert hoe hij mannen scheert en knipt. Dit is mooi in beeld gebracht in de documentaire over de Rotterdamse Barbershop; Schorem, waarin havenarbeiders worden omgeschoold tot barbier. Het deed me denken aan de gildes van vroeger met een meester en een gezel.

Waarom willen deze jongemannen barbier worden? Volgens mij is dit o.a. een reactie op de vergankelijkheid van producten en diensten… Op de wegwerpmaatschappij. Zo gaf ‘mijn’ barbier aan dat hij meer wil bieden dan een knipbeurt. Hij wil dat je naar zijn zaak komt voor een gesprek, voor de sfeer, voor vakwerk… Voor een beleving.

Er zullen altijd mensen zijn die ervoor kiezen om (noodgedwongen of niet) naar een budgetkapper te gaan en ook ik haal producten bij de Action. Echter, zolang ik het voorrecht heb dat ik het me kan veroorloven, zal ik met liefde wat extra betalen voor goede service en kwaliteit. Daarnaast zullen er altijd producten blijven bestaan, die het waard voor mij zijn om voor te sparen.

Toen wij Assist Jeugdwerk oprichtten, hadden we een droom. Een droom die we nog steeds hebben. Ooit willen we een dagbesteding opzetten die veel meer is dan dat, bijna een school. Een pand betrekken met werkplekken voor zelfstandige ondernemers zoals bijvoorbeeld een barbier, een schoonheidsspecialiste, een accountant of een automonteur. De huur wordt dan niet betaald in euro’s, maar in de overdracht van kennis. De ondernemers krijgen dus gratis een werkplek en in ruil daarvoor lopen jongeren  met hen mee.

Uiteraard zal er in dit concept ook ruimte zijn om jeugdhulp en jeugdzorg te bieden aan de jongeren die dit nodig hebben, want ook dát is een vak. Uitgevoerd door een goede mix van ervaringsdeskundigen en ervaren jeugdhulpverleners. De focus ligt echter op de talenten van de jongeren en is daarmee geen korte termijnoplossing, maar een investering in hun toekomst!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny     

Een samenloop van omstandigheden

Op d’n Berg in Venlo-Oost zijn een groot aantal (met name oudere) bewoners in een sociaal isolement terechtgekomen. Dit heeft drie hoofdoorzaken, namelijk:

1. Het vertrek van de supermarkt op d’n berg

2. Het wijzigen van de dienstregeling van de bus

3. Het (tijdelijk) ontbreken van de buurtbus

 

Het vertrek van de supermarkt

Medio 2016 is de supermarkt op de berg gesloten. Dit, omdat er geen mogelijkheden waren om uit te breiden op deze locatie. Boodschappen doen is voor velen ook een ‘uitje’, een reden om naar buiten te gaan en een manier om met buurtbewoners in contact te komen en te blijven. Met de sluiting van de supermarkt is er dus ook een ontmoetingsplek weggevallen.

De gewijzigde dienstregeling van de bus

Met de komst van een nieuwe organisatie die het openbaar vervoer doet, is de dienstregeling veranderd. De bus rijdt nog maar in één richting door de wijk. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor de bewoners die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer. Om bijvoorbeeld bij de dichtstbijzijnde supermarkt te komen – die hemelsbreed 500m verderop ligt – moet men vanaf de berg meer dan twintig minuten in de bus zitten. Via het Trefcentrum geraak je uiteindelijk op het Maagdenbergplein. Het gaat dus om significant meer tijd, maar ook om meer bushaltes en daarmee meer kosten.

Het (tijdelijk) ontbreken van de buurtbus

De eerste buurtbus van Venlo reed in Venlo-Oost. Na een aantal jaren trouwe dienst is de bus toe aan vervanging. Dit biedt ook de kans om verbeterpunten door te voeren. Echter, dit vergt zorgvuldigheid en daarmee ook tijd. Ik heb vertrouwen in de vrijwilligers die zich hiermee bezighouden en verwacht dat de buurtbus voor de zomer weer rijdt.

En nu?

De gevolgen van bovenstaande – op zichzelf staande – situaties leiden tot boosheid, verdriet en schrijnende verhalen van mensen die niet meer buiten de deur komen. Wat te doen als bewonersondersteuner? Het vraagt van ons een andere manier van denken en vooral pragmatisch handelen, naar mijn idee. Zo hebben we contact gezocht met de nieuwe openbaar vervoerder (i keep you posted), pakt het wijkoverleg de zaak op en denken lokale politici (waaronder Erik Manders) met ons mee. Als u iemand kent of bent die een bijdrage op bovenstaande thema’s wil en kan leveren, neem dan a.u.b. contact met me op!

Hopelijk ziet de situatie er op de berg in 2018 veel mooier uit. Met optimale mobiliteit en een prachtige supermarkt voor de kleinere beurs (dat maakt voor veel bewoners wel degelijk een verschil)!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny