Studiedag BWO

Afgelopen maandag hebben we als stedelijk team Bewonersondersteuning een studiedag gehad. De agenda zag er als volgt uit:

  1. Manifest
  2. Werkplan
  3. Teambuilding

Manifest

Met een werkgroep, bestaande uit afgevaardigden van de verschillende stadsdelen, zijn we begonnen aan de ontwikkeling van een ‘Venlose methode’. Al snel bleek dat we – voordat we aan het ‘HOE’ toekomen – eerst naar de kern moesten; WAAROM (Golden Circle van Sinek). Wat zijn onze waarden? Waar staan we voor? Waartoe zijn wij als bewonersondersteuners op aarde? Clichématige vragen, maar daardoor niet minder belangrijk.

Hier gaat het manifest over!

We lagen afgelopen maandag het eerste concept voor aan onze collega’s en hun input nemen we mee in het verdere proces. Wanneer het ‘af’ is zal het ook naar buiten toe gecommuniceerd worden.

Vanuit het manifest willen we toe gaan werken naar het HOE (welke methoden zetten we in, bijv. het Primair Proces, Appreciative Inquiry of de ABCD-Methode) en het WAT (het werkplan).

Werkplan

Het werkplan werd op de studiedag toegelicht door stadsdeelmanager Richard Bosman. In het werkplan staan de geplande activiteiten (WAT), gekoppeld aan de betreffende ‘opgave’ en het aantal uren die ermee gemoeid zijn (op basis van inschatting). Dit geeft structuur in ons werk en zorgt voor extra bewustwording. Door de inrichting van het werkplan (met name dankzij Lieke, Jacky en Richard), is het werkplan relatief eenvoudig en snel in te vullen en voelt het niet als een enorme bureaucratische last.

Teambuilding

Het belangrijkste onderdeel van een studiedag (althans naar mijn mening) is teambuilding. Hiervoor hadden we de middag gereserveerd. Via verschillende kanalen heb ik gekeken naar trainers, gespecialiseerd in teambuilding en via Linkedin werd ik geattendeerd op Hanneke Geurts, een jonge trainer uit Venlo.

Hanneke werkt met vier kleuren die ieder voor een bepaald karakter staan (rood=leiderschap, geel=creativiteit, groen=harmonie, blauw=analyserend vermogen en nog veel meer). Door middel van leuke spelvormen en een frisse begeleiding kregen we inzichten in onze eigen rol en de verschillende rollen binnen het team. Het was een goede start, waar we in de subteams mee verder willen en moeten.

Al met al was het een leuke en leerzame dag! En nog belangrijker; iedereen vertrok met de wil om verder te bouwen op het fundament dat we met z’n allen gelegd hebben!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Werkgroep Jeugd 12+

Vanaf 2017 draait de werkgroep Jeugd 12+ zelfstandig de jongerenactiviteiten in Venlo-Oost (Zaalvoetbal en Jongereninloop op maandag- en woensdagavond). In 2016 hebben we (team Bewonersondersteuning Venlo-Oost) samen met de bewoners de activiteiten gedraaid en langzaam toegewerkt naar de huidige situatie door te investeren in randvoorwaarden en coaching.

Het team

Het team bestaat uit vier mannen met verschillende leeftijden, karakters, overtuigingen en (culturele) achtergronden. Ook is er één van de jongeren aangesloten bij de werkgroep.

Op maandag 9 januari hebben we met z’n vijven bij elkaar gezeten om afspraken te maken en het werkrooster door te nemen.

Het werkrooster

Het team draait wekelijks twee avondinlopen. Dit gebeurt in roulerende tweetallen om een echt team te smeden en ‘eilandvorming’ te voorkomen. Iedereen draait dus één avond in de week, steeds met een andere collega. Ik was positief verrast met enkele reacties. Hoewel vooraf gecommuniceerd is dat de bewoners nog ‘maar’ één avond hoefden te werken i.p.v. twee, gaven twee van de bewoners aan dat ze zich toch meer dan één avond wilden inzetten voor de jeugd. Concreet hebben daarom we afgesproken dat we ons werk vanaf de lente uit gaan breiden. Zo zullen we samen de wijk in gaan en in gesprek gaan met andere jeugdgroepen en bewoners.

De sleutels

Het sleutelcontract

 

 

In overleg met het bestuur heb ik voor iedereen een sleutel laten maken. Bij afgifte hebben we sleutelcontracten laten ondertekenen. Niet vanuit wantrouwen, maar vanuit respect. Met het laten ondertekenen van een contract, geven we ‘gewicht’ aan het proces, erkennen we het belang en de waarde van hun inzet en nemen we de bewoners serieus.

 

 

 

18-1-2017

Gisteravond hadden we te maken met een zieke werknemer. Hij communiceerde dit volgens afspraak in de groepsapp en ik gaf aan voor hem in te zullen vallen. Echter, opeens stonden we met z’n vieren in de Vogelhut. Dit geeft maar aan hoe betrokken het team is bij elkaar én bij hun (vrijwilligers)werk!

Straatcoaches

Bovenstaand gaf mij de ruimte om met de straatcoaches op pad te gaan. Hoewel het extreem koud was (-4 graden), hebben we toch een stuk of tien jongeren op drie verschillende locaties (aan)gesproken. Als bewonersondersteuners krijgen we tijd en ruimte om een relatie met bewoners  (en dus ook met jongeren) op te bouwen. De straatcoaches moeten het hebben van korte contacten en dit vraagt een andere aanpak die heel direct en spontaan is met de juiste balans tussen vriendelijkheid en autoriteit. Ik vind het jammer in hun werk dat ze het zelden goed doen in de ogen van bewoners. Als er jeugdoverlast is dan laten politie, bewonersondersteuning en straatcoach ‘het’ liggen. Dit terwijl een woonsituatie zonder jeugdoverlast als ‘normaal’ ervaren wordt en zelden wordt gekoppeld aan het werk dat politie, straatcoaches en bewonersondersteuners doen.

Al met al was het een leuke avond, die de samenwerking met straatcoaches én bewoners wederom een positieve impuls heeft gegeven. Uiteraard is er nog veel werk te verzetten, ook met de werkgroep Jeugd. Zo zullen er – zoals in ieder team – spanningen ontstaan tussen de werkgroepleden en is het zaak om dit zoveel mogelijk te voorkomen en, wanneer het gebeurt, zo snel mogelijk te tackelen.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Verbouwen terwijl de winkel open blijft…

Afgelopen woensdag ben ik na lange tijd weer eens naar een (beeldvormende) gemeenteraadsvergadering geweest. De vrijwilligers draaiden de jeugdactiviteiten en ik zag kans om langs het stadhuis te gaan. Het thema was Zorg en Welzijn en daarom interessant voor mij.

In het eerste halfuur maakten twee sprekers indruk op mij en de andere aanwezigen. De raadsleden stelden verhelderende en vragen en toonden hun betrokkenheid.

Gevoelsmatig heb ik drie hoofdthema’s uit de avond kunnen halen;

  1. Bureaucratie
  2. Hebberigheid
  3. Verbouwen terwijl de winkel open blijft

Bureaucratie

Door bepaalde regelingen worden groepen cliënten – die al jarenlang samen dagbesteding volgen – uit elkaar gehaald. Voor deze mensen voelt het alsof je een gezin uit elkaar rukt. Regels en protocollen zijn belangrijk, maar mogen nooit en te nimmer menselijkheid in de weg staan.

 

Hebberigheid

De transitie en de daarbij horende aanbestedingen zijn door een aantal organisaties gezien als de ‘pot goud achter de regenboog’. Bedrijven uit andere branches halen een opdracht binnen ten koste van ‘zorgorganisaties’. Vervolgens blijken deze organisaties niet capabel om de opdracht naar behoren uit te voeren. Dit leidt tot schrijnende gevallen, maar ook tot andere onwenselijke constructies, wanneer de bedrijven medewerkers van de zorginstellingen inzetten middels ‘onderaannemersconstructies’.

Met de overgang van de inkoop naar gemeenten, hebben ‘nieuwe’ partijen aanbesteed die niet altijd betrouwbaar blijken. Op papier (en in de verantwoording) staan soms er kundige, gediplomeerde op de loonlijst die in de praktijk nooit aanwezig zijn. Kritische vragen hierover worden omzeild en soms zelfs beantwoord met intimidatie. Aan de overheid de taak om vanuit haar zorgplicht scherp op de geleverde kwaliteit toe te zien en waar nodig te sanctioneren.

Verbouwen, terwijl de winkel open blijft

Het alternatief staat nog niet. Zoals wellicht bekend geloof ik in een Vitale Gemeenschap, waarin mensen elkaar helpen. Idealiter bouw je aan deze Vitale Gemeenschap, alvorens je de bestaande professionele zorgstructuur gefaseerd afbouwt. Helaas wordt er (met bezuinigingen als drijfveer) andersom geredeneerd. Er wordt verbouwd terwijl de ‘winkel’ openblijft. Welke winkelier doet dat nou?!

Gelukkig zie ik ook mooie dingen ontstaan in het zorglandschap. Ouders van kinderen met een beperking die met hun Persoonsgebonden Budget hun eigen zorg inkopen met maar één belang; het welzijn van hun kind!

Zorgboerderijen (en andere vormen van dagbesteding) met gedreven professionals die zich met hart en ziel inzetten voor hun cliënten.

En dat brengt mij tot de kern; laten we als sociaal werkers (vrijwilligers, professionals, managers etc) onszelf weer herinneren aan de reden waarom we voor dit mooie vak gekozen hebben en ons hiervoor inzetten!

 

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

 

Johnny