Beste Wensen

De laatse blog van 2016… wat begon met het advies van Anneke Krakers om ons werk inzichtelijk te maken en de website ‘levend’ te houden, is verworden tot een hobby.

De afgelopen weken stonden in het teken van het afronden van werkzaamheden en het sparren over (begin) 2017. Uiteraard met Said en Tarik, maar ook met mijn pa, wat enkele nieuwe inzichten opleverde.

Morgenavond sluit ik het werkjaar af met mijn leuke en betrouwbare collega’s van team Bewonersondersteuning Venlo-Oost/Centrum.

Het is fijn om in dezelfde samenstelling en met veelal dezelfde samenwerkingspartners 2017 in te mogen gaan. Dit is niet altijd vanzelfsprekend geweest…

Aan het eind van het jaar kunnen nieuwe inzichten veranderen in goede voornemens. Zo wil ik minder discussiëren om de ander te overtuigen, maar (nog;)) beter luisteren en daarmee leren van een andere mening. Door te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft en vervolgens de afweging te maken wat ik ermee doe, wil ik groeien.

De Dalai Lama zei het zo: “When you talk, you are only repeating what you already know. But if you listen, you may learn something new.”

Ik wens jullie een vredige kerst en een gezond en gelukkig 2017.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgend jaar!

Johnny

20161221_134357

Gastles Summa College

img-20161212-wa0000

Afgelopen maandag hebben Tarik en ik een gastles Intercultureel Communiceren mogen geven aan een klas van het Summa College, Sociaal Cultureel Werk. We waren hier op uitnodiging van Talip, een jongeman die ik ken uit mijn tijd als jongerenwerker in Eindhoven. Ik doet me deugd om hem te zien groeien en dat hij zich vanaf niveau 1 omhoog gewerkt heeft naar niveau 4. Eerder dit jaar was Talip op ‘werkbezoek’ geweest in Venlo. Het is leuk om een aantal contacten op deze manier warm te houden.

Ons bezoek was ook een weerzien met een aantal goede bekenden van me. Zo werkte ik i.v.m. stagiaires veel samen met de docenten Hans en Michel en ik vond het leuk om met hen bij te praten. In de klas waarvoor we de gastles verzorgden zaten daarnaast nog enkele andere jongvolwassenen (Chris en Ervin) waarmee ik gewerkt heb. Ook dit was een warm weerzien.

De gastles gaven we aan een zeer gevarieerde en dynamische klas met diverse krachtenvelden, maar ook met krachtige studenten (vaak staat dit in relatie met elkaar). We hadden bewust gekozen voor een interactieve stijl, maar vonden dat we niet aan de theorie voorbij konden gaan en daar begonnen we dan ook mee.

We hadden het over de multiculturele samenleving, de definitie van cultuur, het proces van ‘interculturalisatie’ en de invloed van cultuur op het individu (“Zoals een vis niet weet dat zijn omgeving nat is, zo zijn wij niet doordrongen van de invloed van onze eigen cultuur op ons denken en handelen.”).

Naarmate de theorie (de zure appel) haar einde naderde, zagen we het rumoer afnemen en de aandacht toenemen. In het interactieve deel werd er weliswaar ‘scherp’ gecommuniceerd met elkaar, maar werd er vooral respectvol geluisterd naar elkaars persoonlijke verhalen. De studenten bespraken in groepen welke culturele bagage zij meedragen, welke cultuurverschillen zij zien tussen het platteland en de stad en hoe culturen veranderen door de generaties heen.

Hoewel we normaliter veel uitgebreidere workshops verzorgen rondom dit thema en lang niet alles behandelden wat we kunnen/ willen behandelen, kostte deze gastles ons veel (positieve) energie.

We kijken met een goed gevoel terug op afgelopen maandag. We vonden het leuk om te doen en hebben enkel leerpunten uit de gastles kunnen halen, al vonden we dat het ‘goed’ ging. Dit kregen we ook terug van de studenten.

Wanneer we een dergelijke training verzorgen aan professionals uit het werkveld, zijn zij vaak op zoek naar dé handleiding in het communiceren met mensen met een andere culturele achtergrond (die er niet is). Voor deze generatie studenten is dit een gepasseerd station en zien zij de diversiteit aan culturen als iets wat geen extra aandacht behoeft. Hoewel dit niet 100% waar is, geeft het ons hoop voor de toekomst!

Hoewel wij een Prezi of PowerPoint zien als kapstok om de inhoud aan op te hangen, kun je onze Prezi terugvinden op; https://prezi.com/95jv9_nquoqg/interculturele-communicatie/

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

 

Johnny

What’s in a name?

In de afgelopen week hebben mijn collega-bewonersondersteuners een presentatie over ons werk mogen geven aan een delegatie gemeenteraadsleden. Vervolgens konden de raadsleden speeddaten met drie vrijwilligers(groepen) die een goedlopend initiatief zijn gestart, namelijk; de werkgroep Meidoornstraat, Uw Wijkbus Tegelen en de Kidsclub Zuid.

Van wat ik terug heb gehoord kan ik concluderen dat het een leuke en leerzame bijeenkomst die een positieve bijdrage heeft geleverd aan de beeldvorming over ons werk. Chapeau! Het is nu zaak om bewoners, de gemeente en de politiek te blijven betrekken bij wat we doen. Dit kan  door dergelijke avonden vaker te organiseren, maar ook door mensen uit te nodigen in de praktijk. Om een eerlijk en duidelijk beeld neer te zetten.

Er bestaat bijvoorbeeld een beeld dat Bewonersondersteuners de jeugd van 16 jaar en ouder onvoldoende bereiken. Er wordt een link gelegd (die ik overigens niet zie, zie mijn eerdere blogs) met de visie en werkwijze van Bewonersondersteuning dat in de plaats kwam van het Jongerenwerk.

Ik voel voldoende ruimte (ook dankzij mijn team) om de ‘straat’ op te gaan en met jeugd te werken.

Ook onze opdrachtgever was onlangs duidelijk over het werken met jongeren: “Uitgangspunt is dat bewoners activiteiten (dus ook voor jongeren) zelfstandig opzetten en uitvoeren. Echter als de behoefte er is, maar de buurt  nog niet in staat is om dit zelfstandig op te pakken, dan is er ruimte voor de Bewonersondersteuner om activiteiten (mee) op te zetten en tijdelijk mee uit te voeren. Om het vervolgens terug te ‘geven’ aan de buurt.” Op zoek gaan naar sleutelfiguren in een wijk, het loslaten – ook van jongeren – in vertrouwen, het werken vanuit talenten en kracht in een buurt… Volgens mij is dat Bewonersondersteuning én Jongerenwerk in haar beste vorm. whats_in_a_name-2“What’s in a name?” zou mijn moeder zeggen. “That which we call a rose by any other name would smell as sweet.” – W. Shakespeare.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

 

Johnny

 

 

 

Presentaties door bewoners Venlo-Oost

In de afgelopen week hebben bewoners tweemaal een presentatie mogen geven over wat ze doen. Het ging met name over de Werkgroep Jeugd en het project dat in januari inde Vogelhut gaat starten; Step by Step (een project waarbij ouders leuke activiteiten ondernemen, terwijl hun kinderen in een andere ruimte onder begeleiding van vrijwilligers spelen).

De gasten kwamen van de politie, de gemeente Venlo, Woonwenz en Hogeschool Zuyd (Goos Cardol, tevens bijzonder lector Opvoeden in het Publieke Domein). fb_img_1480687436032De reacties waren zeer positief en niet alleen omdat de bewoners dit vanuit hun hart doen. Als ik de presentaties analyseer ontdek ik wat het zo sterk maakt.
A. De projecten staan als een huis. Eigen ervaringen, out-of-the-box-denken,
‘boerenverstand’ en een groot netwerk in de buurt maken dat de vrijwilligers weten wat er speelt en wat er aansluit bij de behoeften van bewoners.
B. De wijze van presenteren. De vrijwilligers praten vanuit hun hart, durven te benoemen dat ze het spannend vinden, maken het persoonlijk met eigen ervaringen en gebruiken  ‘eenvoudige’ woorden, waardoor ze clichés en containerbegrippen omzeilen.

Naast het delen van kennis leverden de presentaties een concrete actie op. Zo gaan we bekijken of er een samenwerking aangegaan kan worden met de Hogeschool Zuyd. Dit kan een theoretische component aanbrengen die de projecten versterkt.

Dank aan onze gasten en aan de bewoners die de presentaties gaven en mij inspireren; Jan, Maan, Patrick, Petra, Rachid en Ton.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny