Een andere werkweek

postivethinking-740x470

Ik doe mijn werk met veel plezier en meestal pakken dingen (soms bijna vanzelf) goed uit.

Deze week verschilde echter van andere weken. Deze week was er een van spanningen en smijten met (negatieve) energie, een van onbegrip tussen vrijwilligers, een van een crematie van een buurtbewoonster, een van een aanvaring met de jeugd en ga maar door. Een week waarin niets vanzelf ging en waarin we alle zeilen bij moesten zetten om zaken tot een goed einde te brengen.

Zo vond er een buurtavond plaats in het kader van het Wijkontwikkelingsplan (WOP), waarin we met bewoners tot thema’s willen komen waarmee we gezamenlijk aan de slag willen. Door de inzet van bewoners en hard werken van collega-bewonersondersteuners Janou en Menno kon de avond positief en constructief afgerond worden.

We besloten verder om een jeugdactiviteit (voor het eerst) eerder dan gepland af te breken, omdat we het gedrag van een aantal jongeren onaanvaardbaar vonden en ook de pietendiscussie trok niet aan ons voorbij.

Ik houd me vast aan de gedachte dat ook (of misschien wel juist) negatieve zaken positief uit kunnen pakken. Als tegenstellingen in een gemeenschap zichtbaar worden, betekent dit ook dat bewoners ervoor kunnen kiezen om hier over heen te stappen en naar elkaar toe kunnen groeien omwille van een hoger gezamenlijk doel. Toch ben ik blij dat deze werkweek erop zit.

Nu een weekend de zinnen verzetten en de volgende week weer met vertrouwen tegemoet treden!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Bewonersondersteuning en Preventie

ontschotting

Toen ik in Venlo begon met werken viel het me op dat de eerstelijns hulpverlening (sociale wijkteams) goed ingericht is met bevlogen en deskundige professionals. Als bewonersondersteuner sta ik in theorie volledig buiten dit domein. Toch ontkom ik er niet altijd aan om ook met de ‘zorgkant’ aan de slag te gaan.

Zo kwam er een jongeman bij mij met het verhaal dat hij uit zijn appartement werd gezet, wegens een huurachterstand. Ik verwees hem door naar het sociale wijkteam en in een keukentafelgesprek werd hem geadviseerd om zich in te schrijven als ‘dakloze’ en naar de nachtopvang te gaan. Vanuit deze situatie kon er een hulpverleningstraject uitgezet worden. Op zich een prima advies.

Echter, omdat ik als bewonersondersteuner de jongeman en zijn omgeving – en daarnaast de nachtopvang – ken, begreep ik goed dat hij dit niet wilde. Samen gingen we op zoek naar een andere pragmatischere (en goedkopere) oplossing. Nadat moeders angst (om gekort te worden op de uitkering als ze hem in huis nam) ongegrond bleek, trok hij weer bij haar in.

Vanuit deze situatie vond de jongeman werk en begon hij met het afbetalen van zijn schulden. Eind goed, al goed… Totdat duidelijk werd dat hij twee weken moest ‘brommen’ als hij een openstaande boete van €200 niet onmiddelijk betaalde. Hij zat nog in zijn proefperiode op het werk en had zijn eerste loon nog niet ontvangen.

De jongeman ging zijn netwerk af om geld te lenen en kwam tot €150. Zijn baan en alles waaraan hij de afgelopen tijd werkte stond op de tocht. Ik besloot hem (na afstemming met Said en Tarik) de resterende €50 te lenen en zo behield de jongeman zijn werk en zijn vrijheid… Soms heiligt het doel de middelen.

Naar onze mening heeft het kennen van- en gekend zijn door bewoners een waardevolle preventieve functie. Echter, in een ideale situatie hadden de maatschappelijk werker en ik de casus sámen opgepakt en hadden we de krachten gebundeld. In Eindhoven had ik hier mijn weg in gevonden en vond ik in Remko van Wij-Eindhoven een fantastische samenwerkingspartner.

Voor 2017 stel ik me dan ook tot doel om te investeren in een constructieve en ontschotte samenwerking tussen twee werelden binnen het sociale domein!

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Eén voor allen?

Eens in de vier jaar kiezen we een tweede kamer, waarna een combinatie van partijen die gezamenlijk een meerderheid van zetels hebben een kabinet vormen. Eén voor allen, één kabinet voor alle Nederlanders. Eén vertegenwoordigende democratie, waar ik als jongen heel tevreden mee was met het (onjuiste) idee dat de 150 slimste mensen in Den Haag beslisten wat het beste was voor Nederland.

Deze staatsvorm heeft haar glans verloren. De kloof tussen de politieke elite en ‘het volk’ is steeds groter geworden.

 

big-benl1102_3De afgelopen maanden signaleer ik -steeds nadrukkelijker – een ontwikkeling, waarin inwoners een ‘meer directe’ invloed op besluitvorming eisen. Dit uit zich in bewegingen en andere vormen van ‘politiek bedrijven’, zoals het – rondom een bepaald thema – inloten van inwoners als aanvulling op een gemeenteraad.

Als bewonersondersteuner focus ik mij op de democratie op buurtniveau. Een voorbeeld hiervan is het Wijkontwikkelingsplan (WOP). Hierin gaan het Wijkoverleg Venlo-Oost en de Stichting Leutherberg, ondersteund door collega-bewonersondersteuner Janou, gezamenlijk op zoek naar een visie op de wijk door met zoveel mogelijk medebewoners in gespek te gaan. Deze visie zal aan de gemeentepolitiek gepresenteerd worden. Bewoners oefenen hiermee proactief invloed uit op de besluitvorming betreffende hun directe leefomgeving.

Een andere inspiratiebron voor mij is te vinden in Torres, Venezuela. Bewoners konden op bijeenkomsten volledig beslissen over de bestemming van het ‘vrije budget’ van de gemeente (ongeveer 7 mln). Ik heb hoop dat deze zuivere vorm van democratie zich gaat nestelen in buurten van steden en dorpen in Nederland. Wellicht onder de noemer van een ‘buurtbudget’. Dit zou er als volgt uit kunnen zien: “Wij – de gemeente Venlo -hebben €50.000 beschikbaar voor uw buurt. Waar wilt u dat we dit aan besteden? Meer verlichting, veiligere wegen? Meer groen? Meer speelvoorzieningen? Een buurthuis?”

Werkgroepen van bewoners (per thema) kunnen vervolgens met ondersteuning van deskundige professionals en/of buurtbewoners aan de slag over de concrete invulling.

Wij geloven in een vitale gemeenschap, waarin bewoners zelf vanuit betrokkenheid en urgentie aan de slag gaan met thema’s die spelen in hun buurt. Simpelweg omdat het hen aangaat en zij hier het meest vanaf weten. Voor de politiek liggen er met het geven van inspraak kansen om de kloof te overbruggen.

Dank voor het lezen en hopelijk tot volgende week!

Johnny

Quiet Man

Beste Henk,
vandaag heb ik met vele anderen – in een prachtige muzikale dienst – afscheid van je genomen.

Ik ken je al jaren als vriend van mijn familie.

Ik ken je als muzikant. Je gaf mij en anderen een podium. Je schreef over mijn muziek en gaf me zelfvertrouwen. Je regelde optredens voor mij en het mooiste was… je kwam luisteren.

Ik ken je het beste als collega-vrijwilliger  bij B4Music. Jij was de programmeur en stond op de dag zelf backstage met mij om de bands op te vangen, om alles in gereedheid te brengen en (als alles stond) te genieten van de muziek. Iedere keer leerde ik van jou. Gewoon door te kijken en vervolgens te doen. Van je vriendelijkheid, je bescheidenheid en je geduld. Jij was de ‘quiet man’, maar als je sprak dan luisterde ik. Je was altijd onzichtbaar, maar zo verdomd onmisbaar…

Rust zacht

Johnny